alt

Afgelopen zaterdag zakte ondergetekende met nog heel wat liefhebbers van zwartgeblakerd metaal af naar Sint Gillis (Dendermonde) voor Chaosfest: Black Edition. Ondanks het feit dat niet enkel kleppers zoals "Merrimack" maar ook headliner "Nargaroth" niet meer afkwamen was er toch heel wat volk aanwezig.

 

Beginnen werd er gedaan met het Brusselse Blackened Death collectief "Emptiness". Deze heren kwamen me ergens bekend voor en inderdaad, een tijdje geleden was ik vrij onder de indruk van hun recentste worp "Error". Normaal zouden deze heren net ietsje later spelen maar doordat ze later op de dag nog elders moesten spelen mochten ze openen. Zelf was ik toch wel onder de indruk van deze band en alhoewel deze jongens meer death metal dan black spelen leek het toch dat ook het rest van het publiek wel vrij onder de indruk was. Enkele hoofden gingen al bescheiden op en neer ( de ene iets meer dan de ander) en de dag was al goed ingezet.

Nu was het aan de beurt van de eigenlijke openers "Signs of Darkness", ik had wel eens van deze jongens gehoord en alhoewel ze al van 1995 bezig zijn wist ik niet wat ik er van moest verwachten. Na een intro die in mijn mening meer past bij het kasteel van één of andere disney villain vreesde ik al het ergste. Gelukkig had ik mij vergist en pakten ze uit met vrij melodieuze en technisch zeer sterke black metal. Publieksinteractie werd beperkt tot een sporadische vuist in de lucht na iedere song en het volk begon stilletjes aan toe te stromen. Alhoewel ze een goeie set gevuld met goeie songs speelden slaagden deze heren er toch niet in om mijn aandacht te blijven vast houden, daarvoor waren sommige songs net iets te inwisselbaar.

Hierna was het de beurt aan de Italiaanse jongens van "Dark End" en ze gaan alleszins al met de prijs gaan lopen van de meest theatrale band van de dag. Schedels, pentagrammen, wierrook en ietwat vreemde zanger. Ja hoor het was allemaal aanwezig. Normaal ben ik niet echt te vinden voor overdreven theatrale toestanden maar in dit geval paste het echt perfect bij de symfonische black metal die ze brachten. De vreemde handschoenen met boomwortelnagels die een ietsje te groot Cradle of Filth gehalte hadden en het bebloede doek die niet echt paste bij de rest van de set hadden ze gerust achterwege kunnen laten. Naast de podiuminkleding was er natuurlijk ook nog muziek en die was verbazend goed. De symfonische stukken waren er maar ze waren niet storend en werden op de juiste momenten ingezet om de muziek extra kracht bij te zetten en het geheel was ook divers en technisch genoeg om de aandacht te behouden. Toch wel één van de toppers van de avond.

Toen "Eïs" begon met het podium te bekleden was ik onmiddelijk paraat, deze band was namelijk mijn MUST SEE van de avond. Na één van mijn compagnonnen gerust te stellen dat het geen christelijke zieltjes waren terwijl ze het kruis aan het opzetten waren gingen we een mooi plaatsje vooraan gaan zoeken. Ergens vreesde ik dat er niet zoveel volk ging staan voor deze jongens, sinds ze hun naam van "Geïst" naar "Eïs" moesten veranderen omdat er één of ander alternatief rockbandje uit Cologne graag irritant doet zijn ze toch heel wat naambekendheid verloren, gelukkig had ik mij vergist en kende men ze toch of was men voldoende nieuwsgierig om te komen kijkn. Dat "Eïs" goed was is eigenlijk een understatement, er ging een geweldige sfeer op zowel het podium als in het publiek en het is ook altijd tof om een black metal band te zien die zichzelf niet te serieus neemt ( tenzij door oma gebreide kerstmistruien eigenlijk super kvlt zijn, in dat geval neem ik mijn woorden terug).

Of "Herfst" het voorgaande zou kunnen overtreffen was dan ook de vraag. In mijn mening deden ze dat niet. Pas op de melodieuze blackened death ( of Nekromantic metal zoals ze het zelf noemen) van deze heren was zeker niet slecht maar ik heb ze al beter gezien. De sfeer zat er voor mij niet echt in en ik had ook zo het gevoel dat ze dat op het podium ook merkten. Een welkome afwisseling tussen de zuivere black metal bands was het wel om tot in de puntjes toe verzorgde jongens te zien op het podium.

Het Antwerpse "Panchrysia" mocht zich daarna op de bühne begeven. Ik wist niet echt wat ik van deze jongens moest verwachten, op album vond ik ze altijd wel goed maar echt boeiend vond ik ze nooit. Maar wie weet, je hebt immers van die bands die veel beter live zijn dan op album. In dit geval klopte dit wel een beetje maar echt goed vond ik ze nu ook weer niet. Toegegeven, ze kunnen spelen en songs schrijven maar uiteindelijk had het allemaal een beetje een te groot "meh"gehalte om echt te boeien. Entertainend was het wel maar niet echt bijzonder.

Nu was het de beurt aan onze noorderburen van "Funeral Winds" die de onmenselijke taak gekregen hadden om "Nargaroth" te vervangen, hier en daar had ik gedurende de dag al wat gemor opgevangen dat het allesbehalve een waardige vervanger en ze toch liever een andere band hadden gezien. Ikzelf was niet echt bekend met de muziek van deze jongens dus vreesde ik al eventjes dat het een derderangs stelletje Immortal imitators gingen zijn. Gelukkig had ik mij dus vergist en hoe, de criticasters werden al van de eerste noten de mond gesnoerd met de heerlijke old-school black met een punkrandje van deze jongens. Net zoals "Dark End" en "Eïs" was er wat podiumbekleding aanwezig maar het ademde een veel duisterdere sfeer uit dan voorgenoemde bands. Muzikaal was het natuurlijk niet echt origineel te noemen maar dat boeide echt niet. Het was gewoon goed.

Nu er geen "Nargaroth" meer was werd "Endstille" gepromoveerd tot headliner en heel stiekem vond ik dat eigenlijk zo erg nog niet. Hun set beschrijven kan je het makkelijkst zo doen: "Endstille" kwam, zag en overwon. Een verrassende set was het niet echt maar met een typische Endstille-set kan je eigenlijk al niet echt veel verkeerd doen. Klassiekers zoals "Endstilles Reich" en "Navigator" waren vanzelfsprekend aanwezig. Verrassend werd er afgesloten met een crust-punk cover en persoonlijk vond ik het één van de beste nummers van de set. Het was natuurlijk ook handig om een discussie met één van men compagnonen af te sluiten dat Endstille gigantische crust-fans zijn.

Conclusie: Chaosfest was dik in orde en is zeker iets om in gaten te houden. Naast de goeie bands was het ook nog eens vrij goed georganiseerd en werd er goed voor de crew, bands en zelfs de pers gezorgd ( met gratis voedsel en drank maak je mij belachelijk gelukkig). Het eten ( dat verrassend genoeg vegan was) zelf was ook niet slecht en het enige waar ik dan ook klachten over hoorde backstage was iets in de trend van " IK WIL VLEES". Ikzelf zal toch alleszins kijken om volgend jaar nog eens te gaan.

Back to Top