altZaterdag was het weer van dat, Huginns awakening fest was er weer om Oostende in wat duisternis onder te dompelen. Uw reporter van dienst was er natuurlijk als eerste bij zodat jullie een volledig verslag konden krijgen van wat jullie wel gemist hebben.


Openers van dienst waren de black metal pandas van Semynar. Ik ken enkele bandleden en had er ook het een en ander van gezien op facebook maar hun muziek had ik nog niet mogen aanschouwen. Ik vreesde voor één of andere saaie Immortal-kloon na het zien van de diverse bandpics en de noemer old-school black metal maar niets was minder waar. Bon, iets nieuws speelden ze niet en ze deden keihard hun best om er zo old-school mogelijk uit te zien met wierrook, corpse paint, omgekeerde kruisen en een bloed-gorgelende zanger maar muzikaal zat het allemaal dik in orde. Niets nieuws aan de horizon maar best genietbaar dus. Muzikaal had het voor mij wat van Gorgoroth weg zonder er een kloon van te worden. Op het einde van de show was er zelfs een gastzanger van één of andere hollandse band waar ik nog nooit of te nimmer had van gehoord en die in feite niet echt iets toevoegde aan de set. Misschien wel een keer een nieuwe regeling invoeren dat bandleden niet op de pers mogen spugen en al zeker niet als het echt varkensbloed is aangezien dat nogal moeilijk van leer te verwijderen valt... Maar voor de rest heb ik er geen klachten over. Van mij mochten ze ietsje hoger staan.


Hierna was het aan de jongens van Hexa Mera. Ik zal onmiddellijk met de deur in huis vallen, van mij mochten ze onmiddellijk van plaats veranderen met Semynar of helemaal niet op de affiche staan. Deze heren brachten melodieuze death metal met een lichte metalcore invloed van de saaiste soort. Ik kon nauwelijks de nummers uit elkaar houden omdat het bijna constant hetzelfde was, de zang was ook zeer eentonig,... Kortom bijna alles wat niet in je songs moet zitten zat hier in. Een pluspunt was dat de jongens wel konden spelen maar dat is ook het enige, voor de rest waren het gejatte riffs van veel grotere namen die het toch beter kunnen. Enkel het laatste nummer wist mij enigszins te boeien maar daarmee konden ze de meubels niet redden, snel op naar de volgende band.

altAha Exuviated, het was van Wacken geleden dat ik ze nog eens gezien had en daar hadden ze toch een stevige set neergezet. Hier was het wat minder, er waren wat problemen met het geluid in het begin van hun set en ze slaagden er niet in om de energie die ik op vorige shows heb mogen aanschouwen over te brengen op het publiek die wel zeer passief was tijdens hun show. Naarmate de set vorderde verbeterde het wel maar ik had er toch iets meer van verwacht. Pas op slecht was het zeker niet. De old-school death met licht technische inslag was weer van topkwaliteit maar toch, er miste precies iets die dag. Ahja het zal hun dagje niet geweest zijn waarschijnlijk.

Hierna was er even geen band maar kwam Kevin Pottier het één en ander vertellen op het podium, naast bassist van Semynar is hij immers ook stand-up comedian. Vandaag stond hij echter met een andere reden, wie Kevin Pottier namelijk op facebook staan had wist dat hij zijn vriendin ten huwelijk ging vragen. ( hoe het komt dat zij het niet wist is mij een raadsel.) Na ze via een trucje op het podium te krijgen las hij ze enkele satirische gedichtjes voor, de één al wat grappiger dan de ander, waarna hij ze uit het niets ten huwelijk vroeg en onmiddellijk het ja-woord kreeg. Ballonnen, m&m's en zakdoeken voor iedereen!

Genoeg romantiek en meligheid. Nu is het tijd voor Herfst met hun zelfverklaarde Nekromantik metal ( ah verdorie...). Zelf zullen we het maar houden tussen een mix van melodieuze death metal en black metal. Hun set bevatte zowel nieuw als oud materiaal maar het nieuw materiaal was toch wel wat hoger van niveau. Ze wisten de aandacht van het publiek goed vast te houden en konden een stevige set neerzetten. Een hoogvlieger zullen we het niet noemen want ik heb ze al beter gezien maar het was toch een goede show.

Fractured Insanity, de lekker brute death metal van deze heren weet altijd een affiche op te fleuren en meestal slagen ze er in om een meer dan degelijke show neer te zetten. Met de nadruk op meestal, het kan aan mij liggen maar ze konden mij echt niet boeien op HAF. Muzikaal was het zoals altijd dik in orde maar toch... Misschien is het gewoon nog eens tijd dat ze wat nieuwe nummers uitbrengen want ondertussen heb ik ze allemaal wel een paar keer gehoord. Veel valt er dan ook niet over te zeggen

altHierna was het de beurt aan de feestneuzen van Lemuria. Alleen was het dit keer bitter weinig feest en een pak serieuzer dan wat we van deze heren gewend zijn. Er werden enkel nummers van het veel meer black metal gerichte tweede album gespeeld en de welgekende danspits die je normaal bij hen ziet heb ik maar eventjes zien opduiken ( en dat was waarschijnlijk enkel een dronken mechelaar die niet besefte wat er rondom hem aan het gebeuren was). Ze speelden wel een geniale set waarin we een volledig ander gezicht van Lemuria kregen te zien en het ook duidelijk was dat deze jongens meer in zich hebben dan enkel feestmuziek.

Helaas verliep het Saille wat minder goed, muzikaal was alles echt dik in orde en hebben ze een zeer goeie set neer gezet maar die sfeer die je tijdens Saille shows normaal moet hebben was gewoon niet aanwezig. Saille is zo één van die bands waar je naar kijkt en geniet als ze aan het spelen zijn en als alles goed zit heb je de hele show kippenvel. Door het diverse aanbod was het publiek helaas hiervoor niet in de mood en begon dan flink te moshen wat het wat voor mij verpestte. Niet dat ik iets tegen mosh pits heb want zelf ben ik een fervent mosher maar nu paste het gewoon niet. Wel jammer want ze deden hun uiterste best.

En nu komt het moment waar onderstaande ongelooflijk naar uit keek namelijk het almachtige Hackneyed. Dit was voor mij eigenlijk echt de band van de avond. De Brutal death metal van deze Duitse jongens is immers van top niveau en ik heb nog geen enkel slecht album van hen aangehoord, beter nog geen enkel nummer. Live had ik ze nog nooit gezien maar man, wat een show. In tegenstelling tot veel andere bands hadden zij niets van decor of dergelijke mee maar konden toch de beste sfeer scheppen. De moshpit was verpulverend en de bloemlezing van zowel oud als nieuw ( maar vooral toch nieuw) werk werkte orgasmatisch. Op de frontlinie werden er enkele nekken stevig op kapot gezwierd en de band gaat er zelf overduidelijk ook plezier in. Dit was veruit de beste show van de avond en helaas was er geen enkel andere band in staat om dit nog te verbeteren.

Wat Debauchery zo hoog op de affiche deed is mij een raadsel, na wat rond te kijken blijken ze immens populair te zijn wat ik nog vreemder vind. Debauchery staat bij mij namelijk voor 2 dingen bekend: 1.de zanger heeft zijn carriere als leerkracht laten vallen voor zijn passie als death metal zanger toen hij gedwongen werd omdat ze zijn muziek niet juist vonden. 2. De saaiste Death metalband die ik ooit heb gehoord. Bon na wat rond te vragen zou het blijkbaar zo zijn dat Debauchery altijd een gigantisch zwaar feestje neerzet live dat zijn weerga niet kent. Dit was zwaar overdreven. Je kan het eigenlijk in 3 positieve punten samenvatten 1. bloed 2. een stripper 3. meezingers. Zo nu weet u precies hoe een Debauchery set in elkaar zit. Meer is er echt niet aan en ik was blij toen het voorbij was.

Als afsluiter was er Melechesh. Deze jongens uit Jeruzalem zetten sinds 2006 een mix van death, thrash en black neer vermengeld met heel wat oosterse elementen. De verwachtingen waren dus hoog gespannen en die werden ook grotendeels ingevuld, een show zoals die van Hackneyed was het nu niet maar het was toch eentje om u tegen te zeggen. Al van bij de aftrap werd het gaspedaal stevig ingedrukt en dat lieten ze niet los tot het einde van hun set. Het publiek was al serieus afgezwakt maar dit belette de rest niet om nog eventjes er stevig op los te gaan. Er was ook eventjes tijd om stil te staan bij de dood van de bassist van Hate en er werd dan ook een nummer aan hem opgedragen. Achteraf was ik alleszinds zeer tevreden en zal proberen om ze zeker mee te pikken de volgende keer dat ze in België spelen.

Back to Top