alt

In Facebook en Youtubetijden is de demoK7 bijna een folkloristisch gebeuren geworden dat enkel bizarre, wereldvreemde eenden nog kan boeien. Toch behoorde de cassette, getiteld ‘Saturnine’ van deze onbekende, Finse band tot de beste funeral doom die ik dat jaar al gehoord had, net als de kort daaropvolgende debuutplaat, ‘Coronation of the Black Sun’.

Ik keek dan ook reikhalzend uit naar de opvolger die de mysterieuze naam –‘…To Open the Passages in Dusk’ meekreeg. Opmerkelijk aan deze band is dat ze bewust de basgitaar achterwege hebben gelaten. De basis van het nummer wordt eigenlijk gelegd door funeraire orgelklanken. Deze staan nu nog meer op de voorgrond, waardoor je naast oerbegrafenisondernemers Thergothon ook snel aan Skepticism herinnerd wordt, hoewel het melancholische, indroeve gitaargeluid zelf behoorlijk van hen verschild en me eerder aan bv het Amerikaanse Loss of Worship doet denken. In deze stijl geldt het cliché ‘minder is meer’ bijna als een lijfspreuk. De kracht van funeral doom ligt er immers in om met minimale veranderingen in het nummer de luisteraar toch meer dan 10 minuten geboeid te houden. De plaat is in navolging van die stelling dus nog meer uitgepuurd dan op het debuut, maar blijft je daarentegen wel vasthouden. Wat mij betreft, is dit al een grote kanshebber om in m’n eindejaarslijstje terecht te komen.


Track list:

1. When Autum Cries a Fiery Canticle

2. The Watchers Dusk

3. The Shoreless

4. Burn, Lanterns of Eve


Label: Weird Truth

Site:     www.myspace.com/profetus


9/10

Back to Top